تفاوت مدیریت استراتژیک و برنامه ریزی استراتژیک در چیست؟
مدیریت استراتژیک و برنامه ریزی استراتژیک دو مفهوم مرتبط با هم هستند، اما هر کدام دارای ویژگیها و عناصر منحصر به فرد خود هستند. در این مقاله، تلاش میکنیم تا این دو مفهوم را با هم مقایسه کرده و تفاوتهای بین آنها را برجسته کنیم.
مدیریت استراتژیک یک فرایند مدیریتی است که برای تعیین و تحقق اهداف و استراتژیهای یک سازمان استفاده میشود. این فرایند شامل تجزیه و تحلیل محیط داخلی و خارجی سازمان، تعیین اهداف، تعیین استراتژیها و برنامهها، پیادهسازی استراتژیها و ارزیابی عملکرد است. مدیریت استراتژیک به صورت مستمر انجام میشود و سازمان را در رسیدن به موفقیت و رشد راهنمایی میکند.
برنامهریزی استراتژیک، یکی از فرآیندهای مدیریت استراتژیک است و به تعیین و توصیف استراتژیها و برنامههای مورد نیاز برای رسیدن به اهداف سازمان میپردازد. در این فرآیند، محققان و مدیران سازمان در تحلیل محیط داخلی و خارجی سازمان و تعیین استراتژیهای مناسب برای آن کمک میکنند. برنامهریزی استراتژیک، نقش راهنما برای انتخاب استراتژیها در سازمان دارد و به تعیین اولویتها، منابع مورد نیاز و زمانبندی برای اجرای استراتژیها کمک میکند.
از تفاوتهای اساسی بین مدیریت استراتژیک و برنامهریزی استراتژیک میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
1. هدف و زمینه استفاده: مدیریت استراتژیک شامل کلیه فرایندهایی است که سازمان برای تعیین و تحقق استراتژیهای خود استفاده میکند. از طرف دیگر، برنامهریزی استراتژیک فقط یکی از فرآیندهای مدیریت استراتژیک است که برای تعیین استراتژیها و برنامههای مورد نیاز استفاده میشود.
2. محتوا: مدیریت استراتژیک شامل تمامی مراحل مدیریتی است که در رسیدن به استراتژیهای سازمان مورد استفاده قرار میگیرد. از طرف دیگر، برنامهریزی استراتژیک فقط درگیر با تعیین استراتژیها و برنامههای مورد نیاز برای رسیدن به اهداف سازمان است.
3. زمانبندی: مدیریت استراتژیک یک فرایند مستمر است که طی آن استراتژیها تعیین و اجرا میشوند و عملکرد سازمان ارزیابی میشود. از طرف دیگر، برنامهریزی استراتژیک فقط یک فرآیند مشخص است که در زمان خاصی تعیین و اجرا میشود.
به طور خلاصه، مدیریت استراتژیک و برنامهریزی استراتژیک دو مفهوم مرتبط با هم هستند، اما هر کدام دارای ویژگیها و عناصر منحصر به فرد خود هستند. مدیریت استراتژیک شامل تمامی فرایندهای مدیریتی است که برای تحقق استراتژیهای سازمان استفاده میشود، در حالی که برنامهریزی استراتژیک فقط به تعیین استراتژیها و برنامههای مورد نیاز برای رسیدن به اهداف سازمان میپردازد.